Heren

Afgelopen zaterdag stond de kampioenenmatch tegen Sint-Truiden B op het programma in het Dommelhof. De opdracht was simpel: winnen en de titel was binnen. Maar zoals elke gladiator weet, moeten die dingen nog altijd op het veld gebeuren.

Sporting begon alvast scherp aan de wedstrijd en schoot meteen uit de startblokken. Met een sterke dekking en een Lucky Luuk in doel waar de Bundesliga U tegen zegt, werd al snel een kloof geslagen. In aanval zorgde Quevin voor de nodige snelheid in de tegenaanval en liep alles vrij vlot. Tussendoor besloot Kriek een 2-minuut van Leo te “stelen”, iets wat duidelijk niet gesmaakt werd. Leo nam dan maar het heft in eigen handen en ging later zelf ook even 2 minuten zitten. Ook was er even twijfel over de sport die werd gespeeld, zo vond jappie het nodig om even zijn karate moves boven te halen en een "ippon" te demonstreren samen met zijn verdediger. De rust werd bereikt met een comfortabele 20-6 voorsprong.  Tijdens de helft werd er al gesnakt naar wat spa goud, maar de wedstrijd was natuurlijk nog niet gespeeld.
In de tweede helft bleef Sporting de wedstrijd controleren, al werd het hier en daar ook wat… entertainend. Mycoke verdedigde met veel goesting en mocht dat bekopen met een 2-minuut. Niet veel later was het opnieuw prijs voor onze Kriek, die na zijn derde tijdstraf mocht gaan douchen. Het publiek had zijn verdict klaar en liet dat ook duidelijk horen: “vuile shpeler!”
Vooraan bleef Sporting scoren, al was niet iedereen even happig om te delen. Zo liep Didi een tegenaanval met een bliksem snelle publieks favoriet Boris naast hem. De speaker probeerde nog in te grijpen met een overtuigende “DIDIIII… STOP… WACHT…”, maar tevergeefs — de bal ging richting doel en niet naar Boris. De topschutterstitel lonkte duidelijk. Het was zelfs zo erg dat geen enkele goede pas meer naar Boris werd gegeven.
Cassanova had dan weer het gevoel dat het doel iets kleiner stond afgesteld en testte meermaals de stevigheid van het doelhout. Raemundo speelde een sterke wedstrijd op de hoek en deed menig wenkbrauw fronsen richting eerste ploeg. Aachje zorgde dan weer voor een historisch moment door voor het eerst in zijn leven een tegenaanval te lopen… en besloot dat dan maar meteen twee keer te doen. Dat stond op niemands bingokaart!
Sporting speelde de wedstrijd uit en trok de overwinning over de streep met een duidelijke 41-16 eindstand.
En dat betekent maar één ding: KAMPIOENEN! En daar horen natuurlijk ook het nodige aantal glazen boterhammen bij. Na enkele uren werd pijnlijk duidelijk dat niet elke gladiator gebouwd is voor het kampioensleven. Rond klokslag middernacht stond menig speler al op slaapstand, terwijl de echte strijders nog moedig standhielden.
Na enkele overgangsjaren vol verjonging en afscheid van enkele handbaliconen, is dit de kers op de taart die onze gladiatoren verdienden na een seizoen vol vechtlust. Een titel die zeker niet mogelijk was geweest door enkele voorbeelden die de afgelopen seizoenen besloten de schoenen aan de haak te hangen. Deze titel dragen wij dan ook op aan enkele anciens: Jens (Capi), Bloempje, Prinses, Paulfliet, Sandy & Molenaar.
Ook bedankt aan Karlito om de koeke 7 uit het kaartspel te trekken. Deze had namelijk nog last van ribbekes, ofja, van zijn ribbekes. Veel dank aan alle supporters voor de sfeer en steun! Op naar 18 april voor nog een mooie handbalavond (en bijhorende festiviteiten).
Tot dan! 

Speelden voor Sporting:
Lucky luuk (GK), Leo, Didi( , Quevin( , duzend, Capi(1), Cassanova(2), Jappie (4), Zandy(2), Kriek( , Raemundo(3), Boris, Aachje(3), Popo, Geus(2), Mycoke.