Heren

Geen gouden trofee, geen invincible season voor de gladiatoren.
Op zaterdag 18 april stond de laatste thuiswedstrijd op het programma voor de heren 3. 2 weken na het binnenhalen van de titel werd er opnieuw partij gegeven aan Sint-Truiden. Ditmaal echter Sint-Truiden 2, een ploeg die lang van boven meedraaide in het klassement en vooral opgebouwd is jonge spelers. In de heenwedstrijd werd dit Sint-Truiden maar met het kleinste verschil aan de kant gezet. Het beloofde dan ook een wedstrijd op het scherpst van de snee te worden.
De voorbereiding van Sporting liet te wensen over, want er werd enkel daags voor de match getraind (lees: gevoetbald en gebasket). De andere twee weken werd de kat naar de hummel college arena gestuurd voor de training.

Het gebrek aan training werd al duidelijk door het gebrek aan snelheid in het spel van de gladiatoren waardoor er een 6-8-stand genoteerd werd in minuut 12. De mannen van coach Guido konden de rug echter rechten en lieten de kloof niet groter worden dan 2 doelpunten: 9-11 in minuut 18. Sint-Truiden leek op hun adem te trappen aangezien ze maar één wissel bijhadden én Sporting rook bloed. Het ging van 9-11 naar 11-11 verder naar 13-11. Een tweeminutentijdstraf aan kant van Sporting maakte dat Sint-Truiden nog 2 goals kon inhalen: 15-14 aan de rust.

Coach Guido waarschuwde dat de wedstrijd niet gespeeld was en dat Sint-Truiden er alles aan zou doen om de gladiatoren hun eerste verliesmatch aan te smeren.
De gladiatoren kwamen echter zeer slecht uit de kleedkamer en mochten meteen vier goals incasseren. Laksheid bij het uitstappen maakte dat Sint-Truiden vanop afstand kon uithalen. Insnijdende pivots konden ook steeds ongehinderd vier verdedigers voorbij lopen waardoor ook vanop de cirkel “gemakkelijke” goaltjes geprikt werden door Sint-Truiden. Ook in aanval kwam de H3 er niet meer uit waardoor Sint-Truiden in minuut 42 aan de leiding stond met 18-22. Hun voorsprong werd nog uitgediept naar een 19-25 waarna coach Guido een time-out pakt in minuut 46. De gladiatoren probeerden de scheve situatie nog recht te zetten, maar het kalf was al verdronken. De laatste tien minuten gingen gelijkopgaand en er werd afgefloten met een 27-34-stand.
Een eerste nederlaag van het seizoen voor de mannen van coach Guido. Geen man over boord want de titel was al binnen, maar een domper op de ambitie om het seizoen “invincible” af te sluiten. Vrijdag op training hergroeperen en de laatste twee matchen in stijl afsluiten.
De nederlaag, hoe jammer die ook is, maakte echter niet dat er niet gevierd zou worden. Deze match was namelijk de laatste thuiswedstrijd voor boegbeelden Geus, Duzend, Kriek en Boris. Jarenlang hebben zij de gladiatoren vertegenwoordigd en menig prijs mee naar Neerpelt gebracht. We zien jullie graag volgend jaar in de tribune (en cafetaria)! Naast deze culthelden nemen de gladiatoren ook afscheid van onze “beste tafelman”: Dré. Jaar en dag en bij winst en verlies werd de ploeg ondersteund door Dré, waarvoor nogmaals dank!
Deze festiviteiten maakte dat de gladiatoren de derde helft vlot konden winnen. De omliggende ziekenhuizen werden op alert gezet en de nodige kussens werden voorzien in de wc’s van het Dommelhof. Gelukkig waren er nu enkel zwaargewichten aanwezig waardoor deze voorzorgsmaatregel niet gebruikt werden.
Volgende week spelen we op verplaatsing in Bilzen, supportersbus vertrekt om 13u vanaf het Dommelhof!

Speelden voor Sporting: Lucky Luuk (GK), Mycoke, Geus, Karlito (2), Aki (2), Boris, Popo, Kriek (1), Zandy (1), Japie (1), Hansbal (4), Casanova (1), Capi (1), Duzend (2), Quevain (2), Didi (10)